Nedavno otkriveni dnevnici Hajnhriha Himlera pokazuju svirepost šefa SS-a i jednog od najmoćnijih ljudi nacističke Nemačke tokom Drugog svetskog rata.

 

U njima je opisano kako je prvo otišao na masažu pa onda naredio pogubljenje desetorice Poljaka, ali i kako se skoro onesvestio kada mu je kaput uprljala krv ubijenog Jevreja.

Dnevnici iz predratne 1938. i ratne 1943. i 1944. otkriveni su u Ruskom vojnom arhivu u Podolsku nedaleko od Moskve pod jednostavnim nazivom “Dnevnik”.

U svojim besprekornim dnevnicima, Himler je ostavio brojne dokaze o počinjenim zločinim i sastancima na kojima je dogovarao ubistva hiljada ljudi u koncentracionim logorima.

Jedan od unosa iz 1943. godine opisuje posetu koncentracionom logoru Sobibor u okupiranoj Poljskoj. Zbog njegove posete ubijeno je oko 400 ljudi koristeći izduvne gasove automobilskih motora, a Himler je zabeležio da je zadivljen delotvornošću dizel motora u ubijanju ljudi, prenosi Bild.

Kasnije istog dana opisao je bogatu večeru koju su u njegovu čast organizovali članovi SS-a u tom koncentracionom logoru.

Dnevnik je prepun spominjanja Pupi, kako je tepao kćerki Gudrun, koja je još živa i pomaže bivšim nacistima preko dobrotvorne organizacije Stile Hilfe.

Takođe, pokazuje se i neverovatna dihotomija gde imamo s jedne strane brižnog oca i supruga, a s druge strane masovnog ubicu.

– Bio je veoma brižan prema ženi i kćerki, imao je aferu sa sekretaricom. Brinuo se o bliskim prijateljima i saradnicima. S druge strane je okrutni ubica. Jedan dan počinje doručkom i masažom, zatim nazove ženu i kćerku u južnoj Nemačkoj, a zatim odluči da pogubi deset ljudi – objasnio je za britanski Tajms istraživač Damijan Imoehl.

Novootkriveni Himlerovi dnevnici prostiru se na oko 1.000 stranica, a verovatno će iduće godine biti uknjiženi i objavljeni u Nemačkoj.

Himlera su nakon nemačke predaje uhvatili britanski vojnici na severu Nemačke, gde je pokušavao da se sakrije, ali su ga Britanci prepoznali. U zarobljeništvu je pregrizao kapsulu cijanida skrivenu u jednom od zuba pa je umro u roku od desetak minuta.

Sahranjen je u neoznačenom grobu u okolini Luneburga i niko ne zna gde se tačno nalazi njegovo poslednje počivalište.