Milka Trnina je bila velika zvezda muzičke scene Evrope i Severne Amerike s kraja 19. i početka 20. veka. Toliko je bila popularna da postoji legenda da je svetski poznata čokolada dobila ime po njoj.

Jedna od najzanimljivijih anegdota vezanih za ovu ličnost danas poznatu samo znalcima istorije umetnosti vezana je za nastanak čokolade “Milka”.

Premda se obično tvrdi da naziv ovog proizvoda slogovna skraćenica te da dolazi od kombinacije nemačke reči milch (mleko) i kakao, legenda kaže da je Karl Rus-Sušar – švajcarski fabrikant i zet Filipa Sušara koji je osnovao kompaniju koja je 1901. godine počela da proizvodi “Milku” – bio toliko oduševljen Trninim izvođenjem Riharda Vagnera, koga je obožavao, da je nagovorio Filipa da čokoladu nazove po ovoj operskoj divi.

Čak i da nije istina, legenda je dovoljno lepa da se ispriča. A bilo bi lepo da je istinita.

Milka Trnina je rođena u okolini Ivanić-Grada, koji se nalazi u blizini hrvatske prestonice Zagreba, 19. decembra 1863. godine. Najveća je hrvatska operska pevačica i svakako jedna od najznačajnijih soprana u celoj istoriji opere.

Foto: Wikipedia/Krisbi2210

Proslavila se glumom u Vagnerovim delima, mada je igrala i u Betovenovim i Mocartovim komadima.

Đakomo Pučini je rekao da se nijedna Toska ne može uporediti sa Milkinom.

Učila je u Zagrebu i u Beču, a prvi put je nastupila 1882. godine. Potom je izvodila u Lajpcigu, Gracu, Bremenu i Minhenu, gde postaje bavarska dvorska pevačica. Nastupala je i u glasovitom Bajrojtu, Vagnerovom domu. Poslednja istraživanja pokazuju da su tamo bili ubeđeni da je Jevrejka, zbog čega je više nisu pozivali: bilo je to doba u kome je antisemitizam među Vagnerovim naslednicima bio izrazito jak.

Gostovala je potom i širom Evrope i Sjedinjenih Država, a neko vreme je predavala pevanje u Njujorku. 1896. godine izvodila je “Tristana i Izoldu” pred ruskom carskom porodicom koja je bila toliko zanesena da ju je car Nikolaj II nagradio dijamantnim brošem sa rubinima koji se danas čuva u zagrebačkom Muzeju za umjetnost i obrt, dok joj je carica darovala narukvicu od brilijanata.

Izvodila je Tosku u “Kovent Gardenu”. 1906. godine se povukla zbog bolesti. Zbog toga što je bila izrazito samokritična sredila je da se svi snimci njenog glasa unište.

Umrla je 1941. godine, možda i od tuge zbog onoga što se dešavalo oko nje; naime, samo mesec dana ranije ustaše su proglasile Nezavisnu Državu Hrvatsku i otpočele svoj krvavi anticivilizacijski pir.



loading...