ŽIV SE SPALIO PRED 100 HILJADA LJUDI: Tragedija čoveka o čijoj smrti nije smeo da PRIČA NIKO

Iako je u svetu najpoznatiji protest samospaljivanjem čehoslovačkog studenta Jana Palaha koji se u živu buktinju pretvorio 1969. godine na Vaclavskom trgu u Pragu da protestuje protiv sovjetske okupacije Čehoslovačke 1968. godine i toga što su Česi i Slovaci zapali u apatiju i ne bune se više protiv nje, prvi ko se odlučio na takav drastičan politički protest bio je Poljak Rišard Šivjec.

Wikipedia

Rišard Šivjec, porodični čovek, sredovečni činovnik sa ženom i petoro dece, polio se benzinom i zapalio u septembru 1968. godine, ni mesec dana od sovjetske invazije Poljske, protestujući što su uz sovjetske tenkove u snagama Varšavskog pakta Čehoslovačku avgusta 1968. godine pregazili i poljski.

Wikipedia

Šivjec je svoj očajnički protest izveo pred 100.000 ljudi na proslavi žetve koju su na stadionu u Varšavi organizovale komunističke vlasti.

Zvuči neverovatno, ali njegov stravičan protest prošao je gotovo neprimećeno zbog cenzure i za njega se decenijama u svetu nije ni znalo!

Naime, za razliku od spaljivanja Jana Palaha u Pragu kada je ova vest i pored pokušaja vlasti da je sakriju obletela svet, Sovjeti su bunt Rišarda Šivjeca uspeli da zataškaju.

Zvanična priča bila je da je reč bila o nesreći koju je izazvala votka i duvan. Šivjec je umro u bolnici pet dana kasnije u najgorim mukama, a u međuvremenu je proglašen i mentalno bolesnim.

Većina od tek nekoliko fotografija koje su prikazivale sam čin spaljivanja uništene su ili izubljene i danas se veruje da postoji samo jedan zapis.

O čemu se radi znala je duge decenije samo njegova porodica sa snimka koji joj je ostavio i ljudi koji su se obreli neposredno pored Šivjeca u trenutku spaljivanja kojima je stigao da podeli letke.

Šivjecovu sahranu obezbeđivala je policija i mogli su da joj prisustvuju samo porodica i najbliži prijatelji. Bila je dobro posećena ali nije bilo nikakvog političkog bunta.

U Čehoslovačkoj i drugim zemljama komunističkog bloka uz Jana Palaha sudbinu žive buktinje kao protesta zbog sovjetske okupacije 1968. godine odabralo je još 25 ljudi.



loading...