Od PIO fonda penzioner je sudskim putem potraživao razliku između pripadajućeg i isplaćenog iznosa mesečne penzije, za period od 9. decembra 2015, kada mu je utvrđeno pravo na starosnu penziju, pa do 31. decembra 2017. godine.

Prvostepenom presudom koja je doneta 16. oktobra 2018, republički PIO fond trebalo je da mu isplati 351.478,57 dinara, kamate od 53.676,95 dinara, te 3.403,29 dinara an ime sudskih troškova.

Presuda iz Bačke Palanke je objavljena na pojedinim sajtovima penzionerskih udruženja koji su u njoj videli nadu i za sve druge penzionere koji traže nazad deo svojih penzija, umanjenih prema Zakonu o privremenom uređivanju načina isplate penzija. Novosadska palata, međutim, imala je drugačije poglede.

– Viši sud je kao razlog za svoju odluku, između ostalog, naveo to da nije bilo nezakonitog i nepravilnog rada PIO fonda, koji je tužen u ovom sporu, zato što je do isplate umanjenih penzija došlo na osnovu Zakona o privremenom uređivanju načina isplate penzija, koji je bio obavezujući za primenu, pa je tuženi PIO fond bio dužan da postupa u skladu sa ovim zakonom, zbog čega ne može da postoji njegova odgovornost za razliku u iznosima penzija koje tužilac smatra pripadajućim, odnosno “isplaćenim” – navode u Višem sudu.