Školsko-borbeni avion Supergaleb G-4 je treći avion tog tipa koji je izgubljen u udesima od osamostaljenja Srbije i ukupno četrnaesti od početka eksploatacije. Četiri letelice izgubljene su u borbenim dejstvima na prostoru bivše Jugoslavije. Avion je zvanično ušao u naoružanje 1984. godine ali je prvi udes zabeležen tri godine kasnije. 

 

Od tada je 13 aviona palo dok je jedan avion izgubljen na zemlji, nakon izletanja sa piste.

Ukupno je 13 pilota uspelo da se spase iskakanjem dok je pet pilota poginulo.

Oborena su četiri aviona tog tipa i sva četiri pilota su uspela da se spasu iskakanjem. 

U Mjanmaru je u septembru prošle godine izgubljen jedan avion, uz gubitak jednog pilota. 

Prvi Supergaleb koji se srušio od osamostaljenja Srbije bio je G-4 evidencinskoj broja 23736. U nesreći koja se dogodila 24. septembra 2008. godine poginuo je potpukovnik Ištvan Kanas, koji je iznad aerodroma Batajnica uvežbavao tačku za nastup na aeromitingu.

Drugi gubitak dogodio se 7. aprila 2017. godine kada su kod sela Slatina kod Šapca poginuli potpukovnik Nenad Ćulibrk i kapetan Dejan Pandurović.

Na trenažnom letu tada je izgubljen G-4 evidencijskog broja 23625.

Treći gubitak dogodio se danas kada je kod Kovačice poginuo jedan pilot Centra za letna ispitivanja Tehničko-opitnog centra.

RV i PVO raspolaže sa najmanje 20 aviona G-4 od čega je jedan u varijanti tegljača meta N-62T, jedan prototip verzije G-4M a dva Supergaleba su razoružana. 

Avioni su proizvedeni u periodu od 1980. do 1991.

Školsko-borbeni mlazni avion Supergaleb G-4 poslednji je serijski proizvođeni avion jugoslovenske avio industrije a u naoružanju je od 1984. godine. Za jugoslovensko vazduhoplovstvo proizvedeno je ukupno 85 aviona G-4.

Supergaleb je razvijen u Vazduhoplovno-tehničkom institutu u Žarkovu da zameni stariji Galeb G-2 a prvi prototip aviona poleteo je 18. jula 1978. godine.

Serijska proizvodnja počela je 1983. godine, a uvođenje u operativnu upotrebu počelo je naredne godine.

Avion se pokreće britanskim motorom Rols-rojs vajper i razvija maksimalnu brzinu od 910 kilometara na sat. Od naoružanja nosi dvocevni top GŠ-23, kalibra 23 milimetara, i nešto manje od dve tone bombi i raketa.

U Vojsci Srbije G-4 se koristi u 252. školsko-trenažnoj avijacijskoj eskadrili u Batajnici, 241. lovačko-bombarderskoj eskadrili u Kraljevu i u Sektoru za letna ispitivanja.