Slavni glumac Dragan Nikolić preminuo je danas posle duge i teške bolesti.

 

Legendarni glumac preminuo je u 73. godini u bolnici u Beogradu.

Kao Flojd je u “fići” bio luda glava što do podne uvek spava, a znao i po koji šlager da otpeva da Nedi Arnerić u “Ko to tamo peva”.

Osim toga, kao Popaj se u “Balkan ekspres” brinuo o jednoj maloj Jevrejki, uz Tihog se u “Otpisanima” borio protiv Nemaca, da bi koju godinu kasnije, u povratku, došao glave Krigeru.

Išao je i na trke u Monci, a u jednoj od poslednjih uloga, u filmu “Vidimo se, Montevideo”, igrao je prvog predsednika FIFA Žila Rimea.

Dragan Nikolić rođen je 20. avgusta 1943. godine u Beogradu od oca Dušana i majke Jelene.

Odrastao je na Crvenom krstu, a nakon završene osnovne škole upisao je Četrnaestu beogradsku gimnaziju koju nije završio jer je bio premešten u Ekonomsku školu.

Dve godine nakon toga, 17-godišnji Dragoslav, kako mu je bilo puno ime, kao najmlađi student upisao je Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju.

Dragan Nikolić ostvario je više od stotinu uloga, bez kojih se ne može zamisliti domaća filmska i pozorišna umetnost, a njegove kolege glumci upućuju mu poslednje pozdrave

Posted by Dnevno.rs on петак 11. март 2016.

Diplomirao je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.

Prvu ulogu na filmu imao je 1964. godine u filmu “Pravo stanje stvari”, a godinu dana kasnije u odjavnoj špici serije “Dovoljno ćutati” umesto punog imena stavljeno je – Dragan Nikolić – i to je ostalo za ceo život.

Prvu značajnu ulogu ostvario je u filmu Živojina Pavlovića “Kada budem mrtav i beo” iz 1967. godine, za koju je nagrađen diplomom na festivalu u Puli godinu dana kasnije.

Osim toga, 1985. godine osvojio je i Oktobarsku nagradu grada Beograda za “kreativnu sposobnost da uzbudljivo predoči lik velikog psihološkog raspona u filmu “Život je lep”.

Početkom novog milenijuma dodeljena mu je nagrada “Pavle Vujisić” za životno delo.

Tokom svoje bogate karijere snimio je više od 30 filmova.

Za suprugom Milenom Dravić nije imao dece.