Postoje ljudi koju su zadužili ne samo Beograd, već i celokupnu Srbiju, a koje nismo udostojili časti da njihovim imenom nazovemo neku ulicu u prestonici.

 

Pored ulica koje su imena uglavnom dobijale po istorijskim herojima, piscima, pesnicima ili drugim važnim ličnostima, postoji i čitav niz ulica u Beogradu čiji nas nazivi uvek nasmeju ili zbune. Ako ste nekada prošli Vračarom, pažnju vam je sigurno privukla Ulica Baba Višnje. Ili ste možda živeli na Zvezdari u Ulici Kisele vode ili u Ulici Tošin bunar u Zemunu.

Sa druge strane, postoji mnogo ličnosti značajnih za Beograd koji su ili imali, pa izgubili ili još uvek čekaju da dobiju “svoju” ulicu u Beogradu. Ovom prilikom, predstavljamo vam neke od njih:

Kralj Aleksandar I Karađorđević 

 

Mnoge će ovo iznenaditi, ali drugi kralj Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i prvi monarh Jugoslavije zaravo nema svoju ulicu u Beogradu! A Bulevar kralja Aleksandra? On zapravo nosi ime po kralju Aleksandru Obrenoviću!

Slično, na Dedinju postoji Bulevar kneza Aleksandra Karađorđevića, ali to opet nije ista osoba. I tako tragično kralj tragično nastradao u Marselju 9. oktobra 1934. ni danas, 82 godine kasnije, nema svoju ulicu u gradu u kome je stolovao.  

Delfa Ivanić

 

Rođena je u Podgorici 6. marta 1881 godine, bila je slikarka i srpska dobrotvorka koja je zajedno sa Nadeždom Petrović bila idejni tvorac i osnivač Kola srpskih sestara.

U balkanskim ratovima sa Lejdi Pedžet osniva IV rezervnu bolnicu u Beograd, zatim u Draču, kao i srpsko potporno udruženje u Londonu za smeštaj 500 srpskih đaka u Oksfordu i Birmingemu.

Bila je prva Srpkinja i prva žena sa prostora Kraljevine Jugoslavije dobitnica medalje za milosrđe Florens Najtingejl, koju je ustanovio Međunarodni Crveni krst. Umrla je u Beogradu 14. avgusta 1972 godine.

A po kome to ime nosi ulica Tošin bunar u Zemunu možete saznati KLIKOM OVDE!

Natalija Cvetković

 

Rođena je u Smederevu 4. juna 1888 godine. Bila je jedna od najznačajnijih slikarki dvadesetog veka. 

Školovala se u čevenoj crtačkoj školi kod Bete i Riste Vukanovića, da bi kao stipendista Ministarstva provete nastavila u Minhenu i Parizu da bi se vratila u Beograd.

Za vreme balkanskih ratova radila je dobrovoljno kao bolničarka. Takođe, bila je jedan od osnivača Udruženja likovnih umetnika u Beogradu.

Preminula je u Beogradu 1928. godine od posledica gripa i anemije.

Timoti Džon Bajford

 

Rođen je 25. jula 1941 godine u Solzberiju u Engleskoj. Bio je režiser, scenarista i glumac. Bajford je veći deo svog života proveo u Srbiji, koju je iskreno voleo i za čiju je decu mnogo uradio.

Postao je poznat posle režiranja čuvenih dečjih emisija “Neven” i “Poletarac”. Dobitnik je Povelje Zmajevih dečjih igara, kao i priznanja Stefan Prvovenčani.

Umro je 5. maja 2014 godine u Beogradu, posle duge i teške bolesti. Do sada je bilo inicijativa da ovaj čovek dobije svoju ulicu u srpskoj prestonici, pokrenuta je čak i peticija, ali se na to još uvek čeka.

Draginja Ružić

 

Prva srpska profesionalna glumica još uvek nema ulicu u Beogradu.  Draginja Ružić (rođena Popović) bila je ćerka sveštenika Luke Popovića iz Ivande čija su se dva sina i tri kćeri posvetili glumi. Na scenu je stupila 17. jula 1860. u ulozi Vidosave u predstavi Jovana Sterije Popovića “Ajduci”. Udala se za glumca Dimitrija Ružića sa kojim je igrala u istim pozorištima. Preminula je 1905. godine. 

Njen suprug Mita Ružić ima ulicu na Zvezdari, ali prva srpska glumica još nije dobila tu čast.

Soja Jovanović

 

Sofija “Soja“ Jovanović bila je prva srpska pozorišna i filmska režiserka. Zaslužna je za procvat Beogradskog dramskog pozorišta od 1951. Režirala je i prvi jugoslovenski dugometražni film u boji “Pop Ćira i pop Spira”. Neki od najpoznatijih filmova koje je potpisala su: “Sumnjivo lice”, “Diližansa snova”, “Dr”, “Put oko sveta” i “Orlovi rano lete”… Preminula je u Beogradu 22. aprila 2002. godine.

U beogradskom naselju Sremčica postoji ulica Sofije Jovanović ali nije reč o rediteljki već o poznatoj srpskoj ratnici iz Prvog svetskog rata.